”Zoals jullie
me kennen”

”In haar
eigen
woorden”

”Met een
traan
en een lach”

”Naar
mijn hart”

”Op mijn
lijf
geschreven”

Vernieuwde magazine toBe brengt dossier over collectieve rouw

Is gedeelde smart ook halve smart? 

Nederland gaat na een aanslag, grote ramp of zinloos geweld steeds vaker massaal de straat op om collectief te rouwen. Boosheid en verdriet worden gedeeld, zowel off- als online. Waarom tonen we zo massaal onze gevoelens? Is collectieve rouw de nieuwe norm? En is gedeelde smart ook halve smart? toBe, het magazine dat met je meeleeft, brengt deze maand een dossier over collectieve rouw en sprak met nabestaanden en specialisten.

In de april uitgave van toBe, die verkrijgbaar is bij Horizon Uitvaartverzorging, komen onder meer nabestaanden aan het woord. Hoe ervaren zij de collectieve uitingen van rouw na gebeurtenissen waarbij zij dierbaren verloren? “Ik begrijp het wel, maar mij steunt het niet. Ik denk dat collectieve rouw collectieve angst is”, zegt een van hen. “Er zijn zoveel mensen geschokt door de gebeurtenissen, die moeten allemaal iets met hun pijn”, zegt een ander. Volgens klinisch psycholoog en psychotherapeut Jos de Keijser zijn rouw en verdriet aanstekelijk. “Verdriet zien is verdriet voelen, uit je eigen leven.” Ritueelwetenschapper William Arfman bevestigt dat. “In het grotere kun je je eigen verdriet kwijt. Rouw heeft de neiging om te isoleren en de collectieve beleving kan dat isolement wat opheffen.” Maar hij waarschuwt ook: “Collectieve rouw kan persoonlijke rouw ook in de weg staan.”  In het dossier wordt verder stilgestaan bij de rol van social media en wordt ingegaan op de vraag waarom we eigenlijk zo’n behoefte hebben om gezamenlijk stil te staan bij ons verdriet.

Over de vernieuwde toBe

Leven, sterfelijkheid en de dood zijn onderwerpen die ons allemaal raken. Tijdschrift toBe omarmt al vele jaren de emotie die hierbij hoort. Vertaald in persoonlijke, ontroerende en inspirerende verhalen, biedt toBe steun en helpt mensen verder. Deze unieke verhalen zijn nu ook online te vinden op het vernieuwde en uitgebreide tobemagazine.nl. Dat maakt toBe tot hét platform dat met je meeleeft!

Omdat de unieke content van toBe een groter podium verdient, heeft de website tobemagazine.nl een flinke metamorfose ondergaan. Vanaf nu staat veel informatie uit de papieren versie – die twee keer per jaar verschijnt – ook op tobemagazine.nl. Mensen die daar behoefte aan hebben, kunnen direct reageren op artikelen en kennis en ervaringen delen met anderen. toBe biedt daarmee ook online een ‘luisterend oor’. Tevens is er een directe link met Facebook en Pinterest waar volop inspiratie en informatie te vinden is.   Wilt u ook een exemplaar van toBe ontvangen? Neem dan contact op met Horizon Uitvaartverzorging.

Feiten

Feit 1:

80% van de Nederlanders vindt het belangrijk op de hoogte zijn van de laatste wensen van dierbaren, terwijl slechts 42% het belangrijk vindt om de eigen wensen vast te leggen

Feit 2:

Als we nadenken over de laatste levensfase…

…denken jongeren vooral na over wat ze nog willen meemaken.
…vinden volwassen ‘genieten in de laatste periode’ vooral belangrijk.
…geven senioren prioriteit aan ‘helderheid van geest’.

[Bron: TNS NIPO in opdracht van Agora, oktober 2015]

Bovengronds begraven

Bovengronds begraven

Wie in Zuid-Europa wel eens een begraafplaats bezoekt, wandelt meestal door een ‘dorpje’ van grafhuisjes en wandgraven. In Nederland ligt dat anders. De gebruikelijke manier van begraven is hier nog steeds ín de grond. Wel is bovengronds begraven (ook wel bijzetten) in opkomst, zij het in de marge. De achtergronden en mogelijkheden. Bij bovengronds begraven wordt een kist of urn in een uitgehouwen muur geplaatst of in een bovengronds gerealiseerde kelder, kapel of grafhuisje. In de regel wordt een afdekplaat/sluitsteen als afdichting gebruikt, met eventueel een inscriptie. De realisatiekosten zijn vaak hoger dan bij ondergrondse graven. Het onderhoud vraagt daarentegen meestal minder tijd en geld. Dit geldt ook voor het ruimen, want er hoeft niet gegraven te worden. Na de minimale (wettelijke) grafrust van tien jaar gelden dezelfde regels als bij ondergronds begraven: de stoffelijke resten komen in een verzamelgraf.

Traditie versus natuur

Begraven in Nederland vond eeuwenlang ín de grond plaats. Bij katholieken in gewijde grond in en rond de kerk. En later – door ruimtegebrek en hygiëneproblemen – buiten de stad. Bovengronds begraven kennen we pas sinds begin negentiende eeuw. In het Limburgse Valkenburg staat voor zover bekend de oudste grafmuur van Nederland. Door de aanwezigheid van mergelstenen hellingen konden hier bovengrondse nissen worden uitgehouwen. Kijkend naar de natuurlijke omstandigheden in de rest van Nederland – vaak drassig met kans op verzakkingen – zou bovengronds begraven veel meer gemeengoed moeten zijn. Maar tradities als ‘worden teruggegeven aan de schoot van de aarde’ wogen lange tijd zwaarder.

Italiaanse gemeenschap

Toch is er een kentering gaande. Zo kent Nederland een grote Italiaanse gemeenschap die van huis uit gewend is bovengronds te begraven. De veelal harde, Italiaanse ondergrond leent zich moeilijk voor ondergronds begraven. En bovendien vinden Italianen bovengronds begraven respectvoller tegenover de overledene, ondergronds begraven is ‘meer iets voor huisdieren’. Mede hierdoor is de vraag naar bovengrondse graven aanzienlijk gestegen.

Voor elk wat wils

Galerijgraven, grafmuren, grafhuisjes, het zijn allemaal vormen van bovengrondse graven. Qua uitstraling, gebruikte materialen en prijzen kunnen deze vormen behoorlijk verschillen.

 

Meer doden dan levenden met Facebookprofiel

Als Facebook het niet eenvoudiger maakt om het profiel van een overledene te verwijderen, is het aantal doden met een profiel straks groter dan het aantal levende gebruikers. Dat meldt de Telegraaf, op basis van een voorspelling van een statisticus van de universiteit van Massachusetts.

Het aantal nieuwe gebruikers van Facebook stagneert en daardoor neemt het percentage profielen van overledenen langzaam maar zeker toe. Deze voorspelling behoeft overigens wel enige nuancering.
Verwacht wordt namelijk dat dit in het jaar 2098 het geval zal zijn. Het is maar de vraag of Facebook tegen die tijd niet al lang is ingehaald door een ander sociaal medium.

www.delsolphotography.com

Voor altijd samen

Sinds de vonk oversloeg op de bowlingbaan waren Don en Maxine Simpson onafscheidelijk. En ze zouden dat 62 jaar lang blijven. Samen brachten ze twee zonen groot, reisden de wereld rond en genoten van het leven. Totdat het noodlot toesloeg. Maxine werd ziek… En Don belandde deze zomer in het ziekenhuis met een gebroken heup. Toen zijn toestand verslechterde, besloten zijn kleinkinderen hem weer thuis te brengen naar zijn geliefde. Met als resultaat een grote glimlach van oor tot oor op zijn gezicht. Niet lang daarna stierf Maxine. En nog dezelfde dag blies ook Don, haar hand vasthoudend, zijn laatste adem uit. Hij kon de liefde van zijn leven niet alleen laten gaan.

Kijk op: www.youtube.com/watch?v=UUrYGRgbTz8